De tuin van Gods genade

3 maart 2024

Het is een paar weken geleden. Veertien jaar na die ene zo ingrijpende dag. De morgen waarop ik wist dat vertrekken moest. Maar ook mocht. De morgen waarop ik hulpverleners sprak. Niet meer vragend, twijfelend, tastend. Maar besluitvaardig. De morgen waarop opluchting mij overspoelde. En anderen. De morgen waarop ik afscheid nam. Spullen pakte. Al het nodige deed. En kon.

De middag waarop kinderen mee gingen. Onverwacht. Naar ver weg. De middag waarop de overspoelde opluchting een laag van stille tranen kreeg. Onder de laag van kracht verborgen.

De avond waarop we aan een andere tafel aten. In een ander bed lagen. Waarin niemand naast me lag. Waar ik huilde. Van opluchting. Van leegte.

De dag van misschien welde grootste gebrokenheid ooit in mijn leven.

En tegelijk. De dag van misschien welde grootste belofte ooit in mijn leven.

De belofte waardoor weggaan niet alleen moest, maar ook mocht.

Beloften worden vaak vervuld door gebroken beloften. Gebroken dromen. Te diep om uit te leggen. Maar oneindig waar.

Ik las het, precies op diezelfde dag – 14 jaar later:” geen ding zal u enigszins beschadigen “Ik keek terug, al die jaren langs. En kan alleen maar zeggen: het is meer dan waar. O ja, de gebrokenheid is scherp. De weg terug was lang. Maar de heling is groter. Geen beschadiging. Ik fluisterde het verwonderd na.

Het had gemoeten. Hoe kan het dat je zo bent? Anderen eindigen gebroken. Levenslang. Hoe? Dan fluister ik verwonderd:‘ niet hoe – maar Hij!! ‘

Hij doet het. Gebroken bomen genade schenken. Omgraven met troost. Bemesten met liefde. Beregenen met genezing. Zodat hun wonden vruchten brengen. Er geen beschadiging meer is – maar heling.

”Een barst in onze ziel is vaak de toegangspoort waardoor God bij ons binnen kan komen. En juist die pijn, die barst verandert Hij dan in onze kracht.“

‘ There’s a crack in everything, thats how the light gets in ‘ (Leonard Cohen)

Wonderlijk! Zo wonderlijk.

Hoe gebroken ook, laat niemand (!!) denken onbruikbaar te zijn voor het dragen van vruchten. Niet en nooit in de handen van deze Landman met bijzonder tere zorg voor gebroken bomen.